SARDU
Comunu de Aristanis: Sàbudu 16 de Donniasantu 2019, in Aristanis, in sa sala "bistrot" de su "Aroma Caffè" , pratza Roma, a is cincu e mesu de a merí (17.30). Nc'est sa presentada de su líbburu: "Metropolitània e àteros contos tòpicos, distòpicos e utòpicos" de Pepe Coròngiu. Isterrit Marina Casta. Fueddant cun s'autori Isabella Tore e Luca M. Atzori. Un'atóbiu de non perdi.
Sa presentada dda organizant sa "Palabanda Edizioni" e sa libreria "Mondadori.
Avatu torraus a portai su comunicadu de s'imprenta:
" Fantasciéntzia, erotismu e atualidadi in is contus in sardu de Giuseppe Corongiu.
S'ocasioni est bona po connosci e arrexonai asuba de un'òpera in sardu chi s'est incarada in su mercau editoriali circhendi in manera provocatória s'annoadura e mancai sa segada puru cun argumentus de una costumàntzia cunsolidada. S'Autori, cun una màchina de su tempus scritória personali meda, viagiat, in sardu in èpocas diferentis, de unu benidori distópicu a is annus Otanta e Noranta de su séculu passau, po contai una Sardigna a s'úrtimu puntu chi est sparessendi. Batallas, fuiduras, amoris disisperaus, fantasciéntzia, eros, vida fitiana, cuntraditzionis narrativas, tzinismu e scrucullus giuditziàrius faint de fundu a is fatus sémpiri originalis mai sciàpidus. Si donat atentzioni a is realidadis de sa tzitadi, a is biaxis, a mundus fedalis che cussu de sa burocratzia, de su giornalismu, de sa política. Non si nci abetat totu custu in un'òpera in sardu e po custu puru chi custu trabballu non podiat passai inosservau.
Su líbburu praxit e tenit un'agradessimentu prontu, po immui, in is númunus puru de is bénditas chi parint interessantis. Su mundu chi si interessat a sa língua sarda parrit fertu de cust'òpera.
Intra de is tantis intelletualis chi ant fueddau o scritu contus, su primu giudítziu de importu est stétiu su de Maria Antonietta Mongiu, chi a s'inghitzu de s'istadi, at scritu presentendi s'òpera cumenti " disabetada, stravanada e fundadora de una fasi noba de sa língua sarda. Fintzas a immui non si fiat registrau un'imperu aici artu de sa língua comuna, assumancu in custus términis. S'autori segat cun sa costumàntzia, ma non sceti cun cussa retzenti cantonali e chentza sulidu, intamis si torrat a acapiai a cussa de is grandus poetas de su Setixentus e de s'Otuxentus". Positzioni chi parrit cumpartzida de su críticu e stóricu Francesco Caula chi narat chi Corongiu "segat cun totu sa costumàntzia de innantis, a parti sa forma de su contu. Ma no andat contras a custa costumàntzia, prusapestu dda sodigat, circhendi de annoare chentza segai is acàpius fungudus". Est una língua rica e apillada, chi spantat, at aciuntu, abbangiada de sperimentalismu e chi est frutu de annus de trabballu a sa circa de unu sardu literàriu "standard" e idiomàticu. Su sperimentalismu estremu de is doxi contus est praxu puru a Luciano Piras, de sa "Nuova Sardegna", chi fueddat de " una sfida sperimentali coragiosa e atrivida ma arrennéscia" chi ponit s'òpera a su tzentru de sa produtzioni atuali de sa língua sarda. Po Salvatore Serra, spertu e tradusidori nugoresu, intamis Corongiu, atesu de éssiri un'eréticu est un'osservanti sintzillu de su "credu" de sa língua sarda. Parri cumpartziu de su giornalista Piersandro Pillonca, chi presentendi su líbburu cun s'autori in Làconi, at nau chi Corongiu no est ne eréticu ne apostata. Prusapestu unu sighidori de unu movimentu stóricu de importu mancai, at torrau a nai Corongiu etotu, is argumentus si stesint de unu totu de su chi atenit a s'antropologia e a is traditzionis popularis de su movimentu identitàriu. Fabio Marcello, po su "Unione Sarda" at scritu chi non ddoi at arrastu de sa Sardigna mítica de babbus mannus e erois, ne de pastoris castiadoris de connoscéntzias antigas. Casumai su cuadru est su de una sotziedadi sdorrocada de sa cuntemporaneidadi". Po Federico Francioni, críticu tataresu, Corongiu ammostat de tenni una maturidadi stilística e de arrennesci a donai vida a un'oganismu narrativu credíbbili cun una língua rica e struturada. Po Ciriaco Offeddu, chi at fueddau meda cun s'autori in sa libreria "Miele Amaro" de Nùgoro, su líbburu riscat de éssiri a bella aposta "schizofrenogeno", ca portat una dicotomia percetiva intra de su modellu de sa língua de sa costumàntzia umperada e sa cuntemporaneidadi de is argumentus e de sa poètica.
Po is sardus de su tzírculu "Ichnusa" de Madrid, unus cantu tretus de su líbburu ammostant in manera perfeta su maléssiri de sa sotziedadi sarda chi est sa càusa de su disterru a s'èsteru de medas gióvunus. Po Giovanni Piga, scritori nugoresu, autori de su romanzu "Sa vida cuada", cun cust'òpera s'incarat a su mundu culturali sardu "un'isteddu noale" de sa literadura in sa língua de sa Sardigna.
De custus e de àterus argumentus si podit arrexonai cun s'autori in s'interis de sa presentada.