SARDU
Comunu de Gùspini: Su 8 de Martzu, a is cincu de a merí (17,00), in ocasioni de sa Giornada Internatzionali de sa Fémmina, s'assótziu "XconosceXfare", presentat in is Domus a Corti s'ammusta "In cammino ... i passi delle donne".
In s'interis de sa serada, in prus de s'inauguratzioni, est previdiu unu dibbàtidu cun Aide Esu - Sotziologa de s'Universidadi de Casteddu- e sa proietzioni de su documentàriu "Andavamo a piedi nudi" - sa stória de su trabballu in miniera contada de is cerridoras.
De sighiu torraus a portai sa descritzioni de s'ammusta mandada de is organizadoris.
In cammino ... i passi delle donne
"Presentai un'ammusta bolit nai a ndi comunicai in crutzu tareas e motivus ma bolit nai puru spricai is critérius umperaus in su scioberu de su chi si esponit, de su chi si descrivit e si bolit ponni in luxi. Cunsiderada sa stória de s'assótziu cosa nosta, is tareas funt cussas de su cómpitu istitutzionali nostu e, in sustàntzia, cussas de totu su fai cosa nosta e est a nai: fueddai de is fémminas. Innòi fueddaus de fémminas de Gùspini po ddas fai scéti a connosci ponendi in luxi cantu de bellu o de diferenti, o cumentisisiat de sinnificativu, ant fatu in s'interis de sa vida cosa insoru.
Non contaus de acontéssius spantosus o ingestus de eroismu innui is fémminas funt stétias protagonistas. Fueddaus de sa normalidadi, de sa manera de afrontai sa vida de dónnia dí de custas fémminas. Si boleus agatai unu filu condutori in is prefilus chi eus sinnau, labai, iat podit essi custu: is femminas chi contaus, in is momentus de importu mannu de is scioberus o in is tzircustàntzias atóbiadas non ant mai esclúdiu de afrontai camminus, si non própriu proibbius, cantu mancu non ancoras apatigaus de is fémminas, e funt stétius custus primus passus a aberri giassus e moris chi apustis totus nosu fadeus fatuvatu chentza de si firmai a pentzai ita at bófiu nai, in unu logu e in unu tempus determinau, ponni scéti unu passu puru in una diretzioni no ancoras sinnada. In tempus chi fiat de certu prus fitianu tenni cumportamentus costumaus, duncas prus fàtzili fai scioberus acomodantis chi non si stesiant de su costumu, is fémminas inghitzant a pigai in cunsideru calincuna oportunidadi diferenti rispetu a su costumu/connotu. Su chi acomunat is fémminas chi descrieus est su de ai afrontau is pregiudítzius, su de ai crétiu in is possibbilidadis cosa insoru e su de si essi fatas càrrigu de ruolus e impínnius nous assumancu po su chi fiat sa realidadi de sa bidda.
Unas cantu de is fémminas descritas non nci funt prus; is àteras is prus gióvunas s'ant contau cun simplitzidadi su camminu cosa insoru e nisciuna si est parta chi s'intendiat diferenti o spetziali. Eus atóbiau fémminas tranchillas e afàbbilis meda chi s'ant fueddau de is tzircustàntzias chi ddas ant indiritzadas faci a una diretzioni antzischí faci a un'àtera. Incapas in comunu intra de issas nc'est su fatu chi candu est tocau a detzídiri de sa vida cosa insoru dd'ant fatu chentza nisciuna sugetzioni de su mundu masculinu. Iat a parri perou chi nisciuna de custas apat atóbiau dificultadis mannas, ma antzis chi si siant agatadas intra de personas - babbus, fradis, amigus- chi ddas ant agiudadas e incoradas.
Custa po nosu est sa scoberta de una realidadi unu pagheddu diferenti de sa chi costumaus a connosci e, ddu podeus nai puru, una realidadi bella.
Poita custas fémminas e non àteras?
Seus fueddendi de unu trabballu chi si fait in su tempus, unu trabballu chi s'incuraus de agiornai e de acabbai. Is prefilus chi ammostaus funt is chi conosceus e chi eus cuntatau cun prus fatzilidadi. Scieus de tantis fémminas chi s'iat a praxi connosci de prus e po custu abetaus de chinisisiat nóminis, sugerimentus, sinnalatzionis. Su cumbidu est: aberrei is cadàscius! Eis a agatai stórias de importu de contai e de connosci. Funt medas is episódius e is contus disconnotus o scaréscius chi donant valori a is conchistas fatas de is chi nci fiant prima de nosu. No agataus custas cosas in is líbburus de stória ma ddas podeus agatai in is domus cosa nosta innui calincuna o calincunu nd'at allogau arrastu.
E totus is àteras?
Su pentzamentu e s'atentzioni cosas nostas andant sémpiri a sa majoria de is fémminas chi trabballant tzitidas, agiudendi sa famíllia e sa sotziedadi, pighendi su logu de is servítzius sotzialis chi non bastant e agiudendu totu sa vida s'economia familiari e sotziali.
Funt is ajaias, is mammas, is sorris cosa nosta. Fémminas in camminu cumenti totus nosu".